Help, ik studeer Journalistiek en ik weet niet eens hoe je een statief uitklapt

Toen ik dit schooljaar begon aan de opleiding Journalistiek, had ik net mijn mbo4-opleiding International Hospitality Studies afgerond. Ik had dus al wat jaartjes erop zitten. Maar dit voelde alsnog als een compleet nieuw begin.

Nieuw huis (en ik ging ook nog samenwonen met m’n vriend), nieuwe studie, nieuwe stad, geen tweelingzus meer die naast me in de les zit en ik had echt geen idee wat ik kon verwachten. Want ja, de opendagen heb ik gemist vanwege m’n stage in Ierland. Ik dacht vooral: Hopelijk is het een beetje zoals die misdaadverslaggevers en Alberto Stegeman style undercover in een enge parkeergarage. SPOILER ALERT: Nee.

De opleiding geeft je aan het begin gelijk een schop onder je journalistieke kont. En in een van de eerste weken was ik al nieuwsberichten aan het schrijven en mensen met een belangrijke baan of rol aan het interviewen. Je denkt dat je gewoon even koel kalm collective in een collegezaal kan zitten terwijl je aan je veel te dure koffie slurpt, nee dus. Je wordt meteen op pad gestuurd met een microfoon, trillende handjes en heel veel vragen.

Oh en die radio-uitzending die vrijwel aan het begin komt waarin de docent ervan uit gaat dat we allemaal geboren presentatoren zijn. Super spannend maar ook super leerzaam. En om eerlijk te zijn: het voelde ook best wel main character.

Als je schrijven verschrikkelijk vindt, loop dan snel de andere kant op. Journalistiek = schrijven, schrijven en schrijven, interviews, columns, nieuwsberichten, het komt allemaal aan bod. Vooral nieuwsberichten schrijven zijn tricky in het begin: Wat is nou het nieuws? Hoe schrijf je een kop waarvan je niet gelijk gaat gapen? Wel krijg je gelukkig (heel veel) feedback van de docenten (ja dat is soms niet goed voor je ego maar goed, daar leer je dan wel weer van).

En dan nog de praktijkweken: Dat is niet genieten met de hoofdletter G. Je moet alles zelf regelen: Van het indelen van redacties, het in elkaar flansen van een draaiboek tot een regisseur aanwijzen. Oh, en vergeet niet dat je portfolio ook nog af moet zijn aan het einde van de week, niet goed gepland? Dan zit je om 4 uur snachts huilend voor je laptop.

Interviewen was een van de leukste dingen die ik heb geleerd, ik heb onder andere gesproken met mensen van de Fiets Elfstedentocht-commissie, virologen en andere interessante (soms onaardige) figuren. Je leert hoe je goed een gesprek voert en dan ook vooral hoe je doorvraagt als iemand ‘uhh ja gewoon’ zegt.

Oh ja en na een kwartiertje stuntelen snap je hoe een statief werkt, daarna is het nooit meer een probleem.

Hier een reality check voor de toekomstige journalistiek-studenten:

1. Je moet zelf op pad. De docenten geven sturing maar ze gaan niet jouw verhaal verzinnen, jij bent de journalist.
2. Je nieuwe hobby = kritisch denken. Richting het nieuws, politiek, influencers maar ook richting je bronnen.
3. Gun jezelf de tijd. Geen een eerste jaar student schrijft de perfecte scoop in de tweede week. Geef je zelf de ruimte en tijd om fouten te maken (en daarvan te leren)

Dus al met al, het eerste jaar Journalistiek is chaotisch, pittig en soms best wel frustrerend, maar ook vet interessant en afwisselend. Als je nieuwsgierig bent, houdt van het vertellen van verhalen en het niet erg vindt om in de stromende regen op zoek te gaan naar de perfecte quote. Dan is dit de perfecte opleiding voor jou!

Heb je vragen over je eerste interview, of wil je meer inside informatie over de opleiding? Stuur mij gerust een DM op Instagram!

Liefs,

Lotte

Gepubliceerd op: 23-06-2025 20:29 Bewerkt op: 18-09-2025 13:16